Czy grozi nam epidemia depresji?

Depresja już w ubiegłym roku klasyfikowana była przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) jako czwarte Jeśli chodzi o liczbę przypadków zaburzenie zdrowia na świecie. W 2020 roku według prognoz WHHO depresja znajdzie się na tej liście na miejscu drugim, a rosnąca liczba jej przypadków tylko po części daje się wytłumaczyć światowym stanem pandemii.

Od lat liczba diagnozowanych na świecie przypadków depresji rośnie lawinowo. W jakim stopniu związany jest ten fakt z rozwojem psychoterapii, psychiatrii i metod diagnostycznych, a w jakim stopniu jest to choroba cywilizacyjna trudno jednoznacznie wyliczyć. WHO szacuje, że na świecie żyje około 350 milionów ludzi, którzy cierpią z powodu depresji. Jest to aż 5 proc. populacji planety, a co roku liczba ta się zwiększa. Jak sytuacja przedstawia się w Polsce? Według Zespołu ds. Walki z Depresją, działającego przy Ministerstwie Zdrowia, depresja dotyczy co dziesiątego dorosłego Polaka, a tylko połowa z nich otrzymuje faktyczną pomoc. Wiele osób wstydzi się przyznać, że ma jakieś problemy z psychiką, a inni nie uznają swoich psychicznych dysfunkcji za coś poważnego. Wedle niektórych szacunków w latach 2021 – 2030 depresja może osiągnąć swoje apogeum i osiągnąć właściwie rozmiary bliskie epidemii.

Wedle statystyk 8 milionów Polaków, czyli około 25% populacji cierpi na różnego rodzaju problemy i zaburzenia psychiczne, a statystyki nie uwzględniają dzieci i młodzieży. Wówczas – jak szacuje Instytut Psychiatrii i Neurologii – liczba ta wzrosłaby do 12 milionów, z czego u około 3 mln. diagnozuje się depresję. Rocznie około 1,5 miliona obywateli naszego kraju trafia do zatłoczonych szpitali psychiatrycznych.  W ostatnich latach w Polsce nie odnotowuje się wzrostu liczby przypadków depresji endogennej, czyli wrodzonej. Zwiększa się natomiast zachorowalność na depresję o podłożu zewnętrznym, wywołaną stresem, pędem życia, używkami. Wiąże się z tym większa liczba samobójstw. W Polsce każdego roku popełnia je około 6 tysięcy osób, a prawie drugie tyle próbuje się zabić.

Powszechnie stosowanym sposobem pomocy osobom z depresją są leki przeciwdepresyjne, których globalna sprzedaż każdego roku przekracza 20 miliardów dolarów. W 2019 roku sprzedano w Polsce 22,1 mln opakowań leków przeciwdepresyjnych, co stanowi aż 5% wzrostu w stosunku do ubiegłego roku. Coraz częściej badacze zwracają uwagę, że marketing i promocja tych leków przez firmy farmaceutyczne, ukształtowały świadomość ludzi w wielu krajach oraz praktykę kliniczną. W ostatniej dekadzie termin „depresja” zastąpił wiele określeń, którymi ludzie wcześniej opisywali przeżywane stany smutku, rozczarowania, rezygnacji, melancholii, braku satysfakcji i radości z życia, utraty energii, zmęczenia itd. Leki pomagają, ale są powszechnie nadużywane.

Wyniki badań wskazują, że pożądane skutki zażywania leków przeciwdepresyjnych w co najmniej 50% należy przypisać efektowi placebo, a w 25 % przypadków leki powodują także negatywne skutki uboczne. Porównanie działania tych leków oraz psychoterapii pacjentów depresyjnych pokazują podobny poziom efektów. Z tym, że zmiany biochemicznych i psychologicznych wskaźników poprawy, są w przypadku psychoterapii znacznie bardziej trwałe.

Naukowcy są zatem zgodni. Terapia lekowa może pomoc, interwencja psychiatryczna jest w wielu przypadkach niezbędna, ale to także psycholodzy i psychoterapeuci stają dziś przed wielkim wyzwaniem – zahamowania światowej epidemii depresji. Najważniejszym zadaniem jest rozwijanie i udostępnianie pomocy psychologicznej – dla par, rodziców i dzieci oraz dla tych którzy już się zmagają z depresyjnymi skutkami utrwalenia się niekorzystnych doświadczeń życiowych. Potrzebne są także dalsze wysiłki w celu zwiększenia wiedzy o procesach psychologicznych i biologicznych prowadzących do utrwalania się zjawisk zaliczanych do objawów depresji oraz tych które pomogą w uwalnianiu się spod ich wpływów.

Potrzebna jest też zasadnicza zmiana w postrzeganiu depresji i innych zaburzeń psychicznych w społeczeństwie. W przypadku depresji konieczny jest jak najszybszy kontakt z psychoterapeutą lub psychiatrą. Z badań wynika, że osoby cierpiące na depresję najczęściej poszukują pomocy u lekarzy pierwszego kontaktu. Wizyta u internisty niweluje obawę przed stygmatyzacją w środowisku, jest bardziej dostępnym i tańszym rozwiązaniem niż profesjonalna pomoc psychologiczna. W rezultacie często pacjenci decydują się na szybsze rozwiązanie swoich problemów, czyli farmakoterapię, która może stanowić jedynie doraźną pomoc. Leki mogą łagodzić objawy, ale nie likwidują źródła choroby. W przypadku farmakoterapii, która nie jest kontrolowana przez psychiatrę, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia objawów ubocznych. Wedle ekspertów WHO bez wspólnego wysiłku psychiatrów i psychologów, a także zmiany nastawienia pacjentów, światowa epidemia depresji jest nieunikniona.

Nie bójmy się stygmatyzacji, zgłaszajmy się do specjalisty jak najszybciej. Nasi specjaliści dostępni są nie tylko w gabinetach, ale i online, więc jeśli boisz się stygmatyzacji – zadzwoń lub skontaktuj się z nami online. 

Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania są istotną i coraz częstszą grupą zaburzeń psychicznych. Najbardziej powszechnymi są anoreksja i bulimia, ale do zaburzeń odżywiania należą także: jadłowstręt psychiczny atypowy, atypowa żarłoczność psychiczna, przejadanie się lub wymioty związane z innymi czynnikami psychologicznymi. Wzorce lansowane w Internecie, telewizji, czy kolorowych czasopismach wywierają ogromny wpływ na kształtowanie wizerunku idealnego głównie u młodych ludzi. Szczupła, wręcz wychudzona sylwetka staje się ideałem, o który zaczynają walkę. O ile jest... Czytaj dalej

Osobowość borderline

 Przestudiowałam wypis mojego nastoletniego dziecka ze szpitala psychiatrycznego. Z diagnozą depresji byłam już pogodzona. Studiowałam ten wypis w obecności prowadzącego leczenie psychiatry. Zaskoczyło mnie natomiast w tej diagnozie jedno określenie: osobowość chwiejna emocjonalnie.  Czytaj dalej

ADHD

Michał urodził się czternaście lat temu w Warszawie. Poród przebiegł niestety z powikłaniami, co może być o tyle ważne, że właśnie komplikacje okołoporodowe bywają zapalnikiem późniejszych problemów. Ale po kolei. Michał na skali Apgar nie wypadł zbyt dobrze z powodu przyduszenia pępowiną. Szybko jednak wszystko wróciło do normy, a lekko odbiegające od normy wyniki EEG nie są niczym niepokojącym. Czytaj dalej

Zaburzenia lękowe

W życiu Anny lęk pojawił się nagle. Zaczęło się od burzy. Miała 14 lat, szła ulicą. Zaskoczyły ją błyskawice i pioruny. Wtedy pierwszy raz usłyszała wewnętrzny głos szepczący, że to koniec. Że za chwilę umrze. Atak paniki minął. Wróciła do domu, ale po kilku tygodniach jakaś błaha sytuacja, stres w szkole sprawiła, że strach wrócił. Czuła jakby zbliżało się do niej stado wilków, jakby ją otaczały, krążyły, zbliżały się, zamykając... Czytaj dalej

Trudności z nauką

Dziesięcioletnia Julia zanim poszła do szkoły w niczym nie odstawała od swoich rówieśników – w zabawach, w zainteresowaniach, w postrzeganiu świata. W pierwszej klasie podstawówki nauka nie sprawiała jej większych problemów, problemy zaczęły się w następnym roku. Zaczęła odstawać. Nawet proste teksty musiała przeczytać kilkakrotnie, by cokolwiek zrozumieć, myliły jej się litery, cyfry, nie potrafiła pisać zgodnie z zasadami ortografii.  Czytaj dalej

Depresja

Natalia (Willy), lat 19 jedna z wielu tysięcy młodych osób chorujących w Polsce na depresję. Trzy lata temu, pytanie: „Mamo, kochasz mnie?” padało z jej ust bardzo często. Nie zorientowałam się, matka nieidealna... Albo kiedy stała nade mną, z tymi załzawionymi oczami rozwartymi szeroko, jak w japońskiej mandze, jakaś taka mizerna, wychudzona i pytała „Mamo, muszę tam iść?” „Tam” oznaczało zawsze to samo – szkołę. Matka (nie)idealna odpuszczała. Czytaj dalej

Zaburzenia zachowania

Zaburzenia zachowania są dziś dość częstym powodem, dla którego rodzice przyprowadzają swoje sprawiające problemy dzieci do psychologa lub psychiatry. Dziecko zachowujące się w sposób nieakceptowany społecznie bardzo często postrzegane jest jako źle wychowane, uchodzi za zwykłego chuligana, łobuza, "buntownika bez powodu". Warto jednak zdawać sobie sprawę, że takie zachowania mogą być także wynikiem  zaburzeń osobowości. Czytaj dalej

Zespół Aspergera

Dominik urodził się pewnego pięknego, zimowego dnia w 2011 roku. Dostał dziesięć punktów w skali Apgar i był jak każdy zdrowy noworodek. Rósł, kolejne „kroki milowe” zaliczał podręcznikowo i o czasie, wzorowo przechodził wszystkie pediatryczne kontrole. Słowem, zachowywał się tak jak statystyczny „normalny” niemowlak zachowywać się powinien. Czytaj dalej

Autyzm

29 procent Polaków sądzi, że autyzmem można się zarazić, 10 procent uważa, że za autyzm odpowiadają szczepienia czy wychowanie. W świadomości większości autystyk ma jakieś niesamowite uzdolnienia, takie jakimi popisywał się np. Dustin Hoffman w filmie „Rain Man“. Większość czerpie swoją wiedzą na temat autyzmu właśnie z filmów i seriali. Czytaj dalej

Psycholog dzieci, młodzieży i dorosłych mgr Emilia Anosov Poznaj mnie

Psycholog dzieci, młodzieży i dorosłych  mgr Paulina Sagan Poznaj mnie

mgr Magda Pawlina

Psycholog dzieci, młodzieży i dorosłychmgr Magdalena Pawlina Poznaj mnie

mgr Helena Magdalena Krauze

Psycholog, psychoterapeuta mgr Helena Magdalena Krauze Poznaj mnie

Katarzyna Malinowska

Psycholożka, w trakcie zintegrowanego treningu psychoterapeutycznego mgr Katarzyna Malinowska Poznaj mnie

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

© 2020 Wszelkie prawa zastrzeżone Handconsulting.pl.

Webpiksel.pl